آخر « 1 » هم خداى گفته است : نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ . كنيزك گفت « 2 » يا امير المؤمنين آن « 3 » منسوخ است بدين آيت « 4 » كه فرمود : وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها . امير المؤمنين را « 5 » از فصاحت آن كنيزك عجب آمد و او را تشريف داد . حكايت ( 11 ) و از نظاير و امثال او « 6 » آنست كه شبى « 7 » مهلب « 8 » بن ابى - صفره بديعهء مطربه « 9 » را بخواند و به معاشرت مشغول شد « 10 » . بديعه را ناگه عذر زنان حادث شد . چون مهلب خواست كه به دو « 11 » نزديكى كند بديعه گفت : و فار التّنور قالَ « 12 » : سَآوِي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْماءِ حكايت ( 12 ) اصمعى مىگويد : روزى در بازار بغداد مىرفتم و « 13 » به دكان « 14 » ميوه‌فروشى رسيدم ، زنى باجمال و كمال « 15 » نشسته بود « 16 » و مرغان « 17 » مسمن و طبقهاى « 18 » سيب و امرود و انواع ثمار « 19 » و فاكهه « 20 » نهاده بود « 21 » و مىفروخت . اصمعى گفت : پيشتر آمدم « 22 » و گفتم : وَ فاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ وَ لَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ وَ حُورٌ عِينٌ كَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ . آن زن برفور گفت : جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ . مرد گفت : راست گفتى اين « 23 » نعمت‌هاى بهشتى جزاى آنهاست

--> ( 1 ) - مپ 2 - آخر ( 2 ) - مپ 2 : درفور جواب داد ( 3 ) - مپ 2 و مج : اين آيه ( 4 ) - مج + ديگر ( 5 ) - مپ 2 و مج - را ( 6 ) - مج : اين ( 7 ) - مج - شبى ( 8 ) - مج : محلب ( 9 ) - مپ 2 : مطرب ( 10 ) - مج : شدند ( 11 ) - مج و مپ 2 : با او ( 12 ) - مپ 2 و مج : مهلب گفت ( 13 ) - مپ 2 و مج - و ( 14 ) - مج : به دوكان ( 15 ) - مپ 2 - با جمال و كمال ( 16 ) - مپ 2 و مج - بود ( 17 ) - مپ 2 : مرغ ( 18 ) - مپ 2 - طبقها ( 19 ) - مپ 2 - و انواع ثمار ( 20 ) - مپ 2 و مج : فواكه ( 21 ) - مپ 2 و مج - بود ( 22 ) - مپ 2 : نظر در آنها كردم ( 23 ) - مج - اين